«Πρόσκληση σε πάρτυ», Ένας μίνι οδηγός για γονείς.

Η προσωπική μου εμπειρία ως παιδί με Κοιλιοκάκη και η σχέση μου με τα πάρτυ έχει χαρακτηριστεί από μια φράση:

«Στα πάρτυ πάμε για να παίξουμε, να χορέψουμε και να περάσουμε καλά, ΟΧΙ για να φάμε»!

Αυτή η φράση της μαμάς με έκανε ,από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, να έχω πάρα πολύ ωραίες αναμνήσεις από παιδικά πάρτυ και εκδηλώσεις.  Ποτέ δεν ένιωσα ότι διαφέρω, στερούμαι ή ότι έχω οποιοδήποτε άλλο αρνητικό συναίσθημα!

Δεν ισχύει το ίδιο όμως για όλα τα παιδιά, αφού το κάθε ένα είναι διαφορετικό και μοναδικό. Θα πρέπει να βρουν οι γονείς τη «χρυσή τομή» για να προσφέρουν στα παιδιά τους όμορφες στιγμές!

Μερικές ιδέες και λύσεις

Αν υπάρχει δυνατότητα, επικοινωνούμε με τη μαμά που διοργανώνει το πάρτυ. Της εξηγούμε ότι χρειάζεται για την πάθηση, τονίζοντας το πόσο διαφορετικό είναι να ετοιμαστεί ένα γεύμα χωρίς γλουτένη. Της ζητάμε να μας πει κάποια από τα φαγητά που θα φτιάξει για να φτιάξουμε κάτι αντίστοιχο. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να υπάρξει ενδιαφέρον από εκείνη για να φροντίσει να έχει κάτι για το παιδί μας!

Μια καλή λύση είναι να φροντίσουμε το παιδί μας να έχει ήδη φάει. Με αυτό τον τρόπο δεν θα νιώσει πείνα κατά τη διάρκεια του πάρτυ. Το αίσθημα της πείνας είναι από μόνο του ένα πρόβλημα για τα περισσότερα παιδιά, αφού τα κάνει πιο νευρικά και δύσθυμα.

Κατά τη διάρκεια του πάρτυ φροντίζουμε να έχουμε μαζί μας λιχουδιές χωρίς γλουτένη! Για την ώρα του φαγητού θα ήταν πολύ χρήσιμα μερικά κομμάτια πίτσα χωρίς γλουτένη. Η πίτσα,άλλωστε, είναι κάτι που δεν λείπει σχεδόν από κανένα παιδικό πάρτυ! Τέλος την τούρτα θα μπορούσε να αντικαταστήσει το αγαπημένο του γλυκό χωρίς γλουτένη.

shutterstock_306527078

Όπως προαναφέρθηκε, πολύ σημαντικό είναι να συζητάμε με τα παιδιά μας. Να τα βοηθήσουμε να κατανοήσουν ότι ένα πάρτυ διαρκεί περίπου 2 με 3 ώρες και ότι έχουμε όλη την υπόλοιπη μέρα να φάμε ότι θέλουμε. Γι” αυτές όμως τις λίγες ώρες μας δίνεται η ευκαιρία να παίξουμε και να διασκεδάσουμε με τους φίλους μας!

Δεν χρειάζεται λοιπόν μια τόσο όμορφη στιγμή ,όπως είναι ένα πάρτυ, να την αισθανόμαστε απειλή. Θεωρώ πως με πολύ απλούς τρόπους και κυρίως χτίζοντας μια σχέση επικοινωνίας με τα παιδιά μας μπορούμε να τα προφυλάξουμε και να τους δώσουμε εφόδια για να διαχειρίζονται παρόμοιες καταστάσεις και στη συνέχεια της ζωής τους όταν εμείς δεν θα είμαστε εκεί!