Γλουτένη και ευαισθησία στο σιτάρι: ένας τύπος δυσανεξίας στη γλουτένη

Παγκόσμιο προϊόν: Επιστημονικά θέματα

Η δυσανεξία και η ευαισθησία στο σιτάρι είναι μια μη- αλλεργική συσχετισμένη με τη γλουτένη λειτουργική διαταραχή. Δεν είναι ανοσολογική πάθηση και εμφανίζεται πολύ σπάνια στους ενήλικες. Αντιμετωπίζεται με την αποχή από τη γλουτένη.

Σε άτομα με ευαισθησία στο σιτάρι και τη γλουτένη, το σώμα αντιδρά στη γλουτένη ή σε άλλα συστατικά του σιταριού με μη συγκεκριμένα συπτώματα. Παρόλο αυτά, αυτά τα άτομα δεν πάσχουν από κοιλιοκάκη ούτε από αλλεργία στη γλουτένη. Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι βιοδείκτες για την ευαισθησία στη γλουτένη ή το σιτάρι, αυτού του είδους η δυσανεξία στη γλουτένη διαγνώσκεται με τον αποκλεισμό της.

Η υπερευαισθησία στη γλουτένη ή το σιτάρι μπορεί να συμβεί ξαφνικά σε οποιαδήποτε ηλικία. Όμως, η ευαισθησία στη γλουτένη και το σιτάρι μπορεί να είναι παροδική και να βελτιωθεί ως αποτέλεσμα μιας διατροφής χωρίς γλουτένη.

Σύγχυση κοιλιοκάκης με αλλεργίες ή δυσανεξίες

Τα συμπτώματα της Κοιλιοκάκης, σύμφωνα με ειδικούς, είναι συχνά μη- ειδικά και πολλές φορές συγχέονται με τα συμπτώματα τροφικών αλλεργιών ή δυσανεξιών σε τρόφιμα. Η σωστή διάγνωση είναι επομένως ζωτικής σημασίας. Όταν κάποιος πάρει τον έλεγχο στα χέρια του και αποκλείσει από τη διατροφή του τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη, μια ακριβής διάγνωση γίνεται δύσκολα.

Είναι σημαντικό η διάγνωση να γίνεται πριν από μια δίαιτα χωρίς  γλουτένη. Σε αντίθετη περίπτωση, για να εξασφαλισθεί μια αξιόπιστη διάγνωση, θα πρέπει ο ασθενής να αρχίσει πάλι να λαμβάνει γλουτένη για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Κάτι τέτοιο μπορεί να είναι πολύ δυσάρεστο, γιατί εμφανίζονται πάλι τα προβλήματα και η δυσφορία μετά από μια περίοδο χάριτος, τότε που δεν κατανάλωνε γλουτένη.

Συμπτώματα της ευαισθησίας στη γλουτένη και το σιτάρι

Τα συμπτώματα της ευαισθησίας στη γλουτένη είναι ποικίλα και εκδηλώνονται με διαφορετικούς τρόπους.

  • Πόνοι στην κοιλιακή χώρα και επίσης σε συνδυασμό με αίσθημα καύσου στον οισοφάγο, ναυτία και έμετο, αίσθημα πληρότητας, δυσκοιλιότητα και διάρροια.
  • Κόπωση, μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια, μυικές κράμπες και πόνοι στις αρθρώσεις.
  • Πονοκέφαλοι, δυσφορία, δυσκολία στην οδήγηση, ζάλη
  • Έκζεμα, ερυθρή ή πρησμένη γλώσσα

Πολλά από αυτά τα συμπτώματα είναι τυπικά και άλλων ασθενειών. Γι” αυτό το λόγο και η περίπτωση της ευαισθησίας στο σιτάρι είναι δύσκολα εντοπίσιμη και δεν δίνεται θεραπεία.

Διαγνώσκοντας την ευαισθησία στη γλουτένη και το σιτάρι.

Η διάγνωση της ευαισθησίας στη γλουτένη και το σιτάρι είναι περίπλοκη. Βασικά, απαιτεί τον αποκλεισμό της κοιλιοκάκης και της αλλεργίας στο σιτάρι και την ανταπόκριση σε μια διατροφή χωρίς γλουτένη.

Η έλλειψη ενός μετρήσιμου δείκτη για την ευαισθησία στη γλουτένη και την ευαισθησία στο σιτάρι καθώς και τα πολυποίκιλα συμπτώματα, σημαίνουν ότι ο μοναδικός τρόπος να ανιχνευθεί είναι ο αποκλεισμός της. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποκλεισθεί πρώτα η περίπτωση της κοιλιοκάκης και της αλλεργίας στη γλουτένη. Το επόμενο βήμα είναι το να ακολουθήσει το άτομο μια διατροφή χωρίς γλουτένη.

Εάν τα συμπτώματα βελτιωθούν και μετά χειροτερεύσουν όταν ο ασθενής εκτεθεί ξανά στη γλουτένη, η διάγνωση για ευαισθησία στη γλουτένη και το σιτάρι επιβεβαιώνεται.

Διάγνωση. Και μετά τι;

Μόνο μετά από την ιατρική διάγνωση θα πρέπει να επέρχεται η διατροφική θεραπεία. Και μάλιστα, αυτή είναι εξατομικευμένη. Ακόμη και με τα ίδια συμπτώματα, η θεραπεία για κάθε άτομο πρέπει να είναι ξεχωριστή.

Στο ιστορικό του ασθενούς θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν οι διατροφικές του συνήθειες, το κοινωνικό του περιβάλλον και  όλοι οι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την πρόσληψη τροφής. Οι πάσχοντες πρέπει να ενημερωθούν πλήρως ποια τρόφιμα και προϊόντα θα πρέπει να αποφεύγουν.

Είναι πολύ σημαντικό για  τους ασθενείς, να ξέρουν όχι μόνο τι πρέπει να τρώνε αλλά και τι να μην τρώνε! Χρειάζεται, λοιπόν, να συνταχθεί ένα πρόγραμμα διατροφής που θα κάνει τη ζωή με κάποια δυσανεξία όσο το δυνατόν πιο εύκολη!

Θεραπεύοντας την ευαισθησία στη γλουτένη και το σιτάρι

Η μόνη θεραπεία είναι η αποχή από τη γλουτένη. Όμως, σε αντίθεση με την κοιλιοκάκη, δεν είναι απαραίτητο να ακολουθείται η δίαιτα χωρίς γλουτένη σε μόνιμη βάση. Ο ασθενής θα πρέπει να την ακολουθήσει για τουλάχιστον ένα ή δυο χρόνια. Μετά από αυτή τη περίοδο, ο ασθενής μπορεί να αρχίσει να προσθέτει μικρές ποσότητες γλουτένης στη διατροφή του.

Η ανοχή στη γλουτένη, όμως, είναι σχετική σε κάθε περίπτωση και θα πρέπει η προσθήκη γλουτένης να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή.